
Alégrame. É case como se nos tocase un bocadiño a cada un de nós, como cando foi de Álvaro Siza. Porque Siza e Souto, xunto con Fernando Távora, son a escola de arquitectura de Porto. E porto é unha parte de nós.
Hai varios anos, e durante tres veráns seguidos, ocupamos as vacacións de agosto a percorrer o norte de Portugal á caza das obras de Souto. Por suposto, Porto; pero tamén as terras de Bouro, Ponte de Lima, Viana, Braga, Maia, Bragança, Moledo, Aveiro, Viseu, Coimbra…
Porque Eduardo Souto de Moura é un arquitecto de grandes obras (edificio O Burgo, estadio de Braga, pousada de Bouro), pero tamén de ‘pequenas’ solucións prácticas e reais para un mundo real, útil, racional, práctico, integrado no contorno (adaptación dun vello edificio para museo, vivendas unifamiliares, pequena casa de cultura para unha pequena cidade do norte, adecuación e decoración dun mínimo espazo cultural nun gran centro comercial…)











E poderiamos seguir, pero creo que abonda.
A mágoa (ou máis ben vergoña) é que sendo Vigo unha especie de Porto galego, con todo o que nos une, e tendo Porto unha das escolas de arquitectura mellores de Europa, con dous premios Pritzker, non haxa en Vigo ningunha obra asinada por arquitecto portugués.