asador castelán acebo, en vilagarcía

O Asador Acebo, ás portas de Vilagarcía, pareceume un local inxustamente descoñecido fóra da súa área de influencia.

 

Certo que a competencia en asadores-churrascos é abundante en Galicia, pero poucos hai que presenten unhas credenciais de 'asador castelán' tan claras como o Acebo.

O local dista moito tanto do típico 'churrasco' como da clásica decoración 'castelá'. Estamos ante un comedor especialmente coidado: amplo, minimalista, moi luminoso e claro, elegante, colorista, con reservados, ampla terraza con vistas ao Pazo Rial... características que o converten en especialmente atractivo e agradable.

Á carta, ampla e variada, hai que engadir a oferta dalgunha delicatessen do mercado do día; hoxe en concreto, unhas xoubas, pementos de Padrón e luriñas da ría (por certo a 60€ o quilogramo). Os entrantes divididos en Mariscos, Ibéricos, Ensaladas e Outros; Peixes (con destaque para os preparados na prancha -linguado, cherna, robalo, pescada...- e uns atractivos peixe sapo e bacallau á moda do Acebo). E, por suposto, as carnes; os cuartos de año de leite (churro) e de bacoriño (con DO e etiqueta de garantía) son as estrelas de orixe castelá, pero, ademais, diferentes cortes de tenreira, de porco ibérico, ou a costeleta de boi. Boa oferta de viños para decantarnos por un Ribeiro branco e un Valdeorras tinto -Pagos de Galir-.

Somos seis (os seis da Illa, cos dous Luises, Luz e Flori), e pedimos unhas xoubas con pementos de Padrón, e unha ensalada de perdiz. As xoubiñas, imposible máis frescas, rebozadas e fritidas con mestría están de escándalo; ben os pementos e a un altísimo nivel e orixinalidade a ensalada.

Compartimos tres de año e dúas de bacoriño; estando bos os dous, noto unha diferencia entre o bacoriño (este si me transporta a Segovia), a primeira fonte do año (moi próxima aos de Cubas, en Arévalo) e a segunda (sen estar mal, algo máis frouxo que os anteriores).
Convimos en que nos pasamos pedindo comida, en que con dúas e dúas tería sido abondo (coa conseguinte ‘merma’ no prezo).

Sobremesas: empanada de mazá (boa), e sorbete de limón (rico, pero tiraba máis a temperatura e textura dunha escuma), xeados e cafés.

Os 35€ que pagamos por cabeza parecéronnos razoables; todo, desde a materia prima á presentación, pasando pola preparación, a atención, o ambiente, o coidado dos detalles... apuntaban a un prezo máis elevado.

Sen dúbida para volver, para unha celebración especial desde a Illa.

Asador Acebo
r/ Fiúncho 14
Urbanización O Rial
36600 Vilagarcía de Arousa
Teléfono 986 508 001
GPS: 42.576855N   8.797812W
Localización en Mapas de Google

raiando a perfección en yayo daporta

Despois dun arrechuchón que puido chegar a ser serio, hoxe regresamos ao campo de batalla.
E nada mellor que facelo na compaña dun grande.

Aproveitando un Groupon (ver Pepe Vieira), reservamos para o xoves 31 de xullo, día no que, casualmente, empeza a festa do Albariño. Alá para as dúas e media o comedor estaba ao completo.

Para abrir as papilas, un impactante Cóctel de albariño en dúas texturas e temperaturas (xeado e picado no fondo, e escuma morna por riba); non se lle pode pedir máis; ten de todo; beleza, sabor, oportunidade, texturas, temperaturas...

Seguimos coa Terrina de foie sobre pan de regalicia e Empanada aberta de sardiña da Real Conserveira. Servidos ao tempo sobre pizarra; dous bocados incribles, cada un no seu estilo; sorprende a base de empanada coa cama de zaragallada clásica e a xoubiña en lata por riba.

Na Breva recheada de tartare de atún con sopa fría de allo porro e alfábega, atopamos un novo e marabilloso contraste de texturas e temperaturas.

Mexillóns en tempura sobre crocante de arroz e algas coa escuma da súa cocción. Nunca fun de mexillóns, pero bocados como este fan cambalear as propias esencias.

Xurelo grellado co seu propio mollo e xudías, ovas de pez voador e wasabi. O toque afumado e o picante (non excesivo) dan vida a un peixe tan agradecido como maltratado.

Pescada rebozada en pan relado groso (o xaponés panco) e ovas de peixe voador e maionesa de (?), para min unha das estrelas do día; se están ben elaborados (que moitas veces vaia por deus...) gosto moito destes rebozados de inspiración oriental; o apoio das ovas vai perfecto.

A Faceira de tenreira con crema de pataca e brotes, está ben, correcta, sen estridencias, quizá o preparado máis esperable de todos.

Mousse xeada de queixo de tetilla, escuma de marmelo e redución de licor café. Seica é unha das estrelas do momento de Yayo Daporta; e non é para menos! Nun senso diametralmente oposto, moi próximo ao cóctel do principio. Fantástico.

 

Por fin, a Sopa de chocolate branco con xeado de froitos vermellos e tella de sésamo resulta ser unha deliciosa mestura de doces e agres.

Con un vaso de viño para cada un e unha botella de auga (os cafés non puidemos tomalos pois acababa a hora e o coche quedaba en franca posición dos amigos da grúa), creo lembrar que foron 69 € os dous menús completos.
E o mellor do caso, estaban pagados desde mediados de febreiro.

De Yayo Daporta pouco novo queda por dicir. Perfecto. Todo resultou absolutamente perfecto. Yayo está, dos galegos actuais, entre os meus tres ou catro favoritos.

O que si querería insistir na bondade dun modelo ao que nos estamos afeccionando e, sobre todo, na profesionalidade duns craks que, malia ser un menú, digamos, entre comiñas, “de oferta”, non rebaixan nin medio milímetro ningún de todos os ingredientes que os levaron a estar onde están na constelación de grandes cociñeiros galegos.

Chapeu!

á terceira foi a vencida

Hoxe, despois de tres intentos, tivemos a sorte de conseguir mesa en O Bebedeiro.
E digo ben, tivemos a sorte.
Porque chamamos tarde e aínda así conseguimos facernos un oco; porque unha vez alí os dous comedores estaban a tope e máis dunha mesa houbo de dobrar; e, sobre todo, porque a comida ben pagaba a espera.
Non podo falar de sorpresa (as referencias, numerosas e de fiar, eran convincentes), pero si de satisfacción.

 

Para comezar, cómpre facer unha referencia ao espazo.
Se se puidese falar de maximalismo, por oposición ao minimalismo tan de moda, unha boa definición sería esta Adega O Bebedeiro, na rúa Ángel Rebollo da Coruña.
Local escuro, iluminación tenue e directa, mesas de madeira apiñadas sen apenas espazo para respirar, nada de mantel, servilletas de papel, bancos corridos e taburetes de tres patas sen respaldo, e, por riba de todo, una decoración na que o máis é todo. O máis, así, ás tolas, sen orde nin criterio. 
Reloxos de parede, radios, muíños de café, sopretes, espertadores, tallas de santos en madeira, cámaras de fotos, a cabeza disecada dun xabarín, máis alá a dun cervo, todo tipo de apeiros de cociña, espadas, puñais e outros menesteres de matanza… en fin, unha colección de obxectos imposible de abarcar por unha memoria lóxica e de tipo medio.

 

O local non destaca precisamente pola comodidade nin polo deseño de vangarda.
O éxito está en que é o que quere ser, e que cando esperas atopar unha carta a base de calamares, polbo e chourizos ao viño, tópica do modelo clásico de ‘adega’, a proposta vén da man de reducións, muselinas, confeitados ou caramelizados.
A carta é suficiente e moi, moi atractiva. Algúns exemplos: Vieiras asadas gratinadas con prebe holandesa en puré de mango e cítricos; Morna de parrulo con mazá, noces e vinagreta de mostaza e mel; Cazola de polbo con ameixas ao allo; Follado de robaliza recheado de vieiras ao forno; Solombo de boi galego con piña asada, foie e mollo de Pedro Ximénez. Ademais, propostas do día cantadas por un persoal que sabe estar no sitio, que resposta á propia idiosincrasia do local mesturando a proximidade da adega coa profesionalidade da carta. Hoxe, entre outros, un follado de grelos e queixo San Simón, a mouse de centola, pescada recheada de salmón ou solombo. Tamén un ‘menú Discovery’ sorpresa para mesas completas a base de tres entrantes, tres pratos e dúas sobremesas.
A carta de viños tamén semella suficiente; destacan as etiquetas galegas e un branco (albariño) da casa.
Hoxe comemos con cervexa.

De primeiro compartimos o follado de grelos con queixo San Simón. Carmen o Rissoto de froitos do mar (fóra de carta) e eu o Lombo de bacallau con muselina de allo e tomatina de pasas e piñóns (un clásico da casa). De sobremesa (por certo, gran oferta de doces, ampla, variada e moi sedutora) un dos meus favoritos, un follado de crema e nata que está sensacional.

 

Práctica acorde coa redacción teórica. Pratos e sabores relativamente ‘limpos’ (no caso do meu, quizá sobraba unha tomatina excesivamente forte que roubaba protagonismo ao bacallau perfecto), cocción comedida dos produtos, procura de sabores e texturas nun contexto de armonía...
Como única nota discordante no modelo anterior, racións máis que xenerosas.

Por último, salientar que o prezo, tirando máis cara á liña da feitura do local que á proposta culinaria, é moi axustado. Pagamos 22€ cada un. O menú Discovery sae por 35€ por comensal.

Moi recomendable. Para volver.
Leo críticas na liña de que se trata dun local sobrevalorado, que a incomodidade e a decoración contrarrestan as posibles bondades da cociña.
Non podo estar de acordo en absoluto. Primeiro, porque a esencia vén definida no propio nome: ‘adega’, vas á Adega O Bebedeiro sabendo a onde vas. E, segundo, porque o conxunto local-cociña-prezo resulta total e absolutamente equilibrado.
Un espazo máis amplo, menos mesas, outra decoración, manteis de liño… son factores que repercutirían nunha inflación dos prezos que converterían ao Bebedeiro ‘nun máis’, sen identidade propia, con dificultades para atopar espazo propio en A Coruña.

Adega O Bebedeiro
r/ Ángel Rebollo 34
15002 A Coruña
Teléfono: 981 210 609
E-Electrónico
Web
GPS: 43.376554ºN  8.401423ºO
Localización en Mapas de Google