á terceira foi a vencida

Hoxe, despois de tres intentos, tivemos a sorte de conseguir mesa en O Bebedeiro.
E digo ben, tivemos a sorte.
Porque chamamos tarde e aínda así conseguimos facernos un oco; porque unha vez alí os dous comedores estaban a tope e máis dunha mesa houbo de dobrar; e, sobre todo, porque a comida ben pagaba a espera.
Non podo falar de sorpresa (as referencias, numerosas e de fiar, eran convincentes), pero si de satisfacción.

 

Para comezar, cómpre facer unha referencia ao espazo.
Se se puidese falar de maximalismo, por oposición ao minimalismo tan de moda, unha boa definición sería esta Adega O Bebedeiro, na rúa Ángel Rebollo da Coruña.
Local escuro, iluminación tenue e directa, mesas de madeira apiñadas sen apenas espazo para respirar, nada de mantel, servilletas de papel, bancos corridos e taburetes de tres patas sen respaldo, e, por riba de todo, una decoración na que o máis é todo. O máis, así, ás tolas, sen orde nin criterio. 
Reloxos de parede, radios, muíños de café, sopretes, espertadores, tallas de santos en madeira, cámaras de fotos, a cabeza disecada dun xabarín, máis alá a dun cervo, todo tipo de apeiros de cociña, espadas, puñais e outros menesteres de matanza… en fin, unha colección de obxectos imposible de abarcar por unha memoria lóxica e de tipo medio.

 

O local non destaca precisamente pola comodidade nin polo deseño de vangarda.
O éxito está en que é o que quere ser, e que cando esperas atopar unha carta a base de calamares, polbo e chourizos ao viño, tópica do modelo clásico de ‘adega’, a proposta vén da man de reducións, muselinas, confeitados ou caramelizados.
A carta é suficiente e moi, moi atractiva. Algúns exemplos: Vieiras asadas gratinadas con prebe holandesa en puré de mango e cítricos; Morna de parrulo con mazá, noces e vinagreta de mostaza e mel; Cazola de polbo con ameixas ao allo; Follado de robaliza recheado de vieiras ao forno; Solombo de boi galego con piña asada, foie e mollo de Pedro Ximénez. Ademais, propostas do día cantadas por un persoal que sabe estar no sitio, que resposta á propia idiosincrasia do local mesturando a proximidade da adega coa profesionalidade da carta. Hoxe, entre outros, un follado de grelos e queixo San Simón, a mouse de centola, pescada recheada de salmón ou solombo. Tamén un ‘menú Discovery’ sorpresa para mesas completas a base de tres entrantes, tres pratos e dúas sobremesas.
A carta de viños tamén semella suficiente; destacan as etiquetas galegas e un branco (albariño) da casa.
Hoxe comemos con cervexa.

De primeiro compartimos o follado de grelos con queixo San Simón. Carmen o Rissoto de froitos do mar (fóra de carta) e eu o Lombo de bacallau con muselina de allo e tomatina de pasas e piñóns (un clásico da casa). De sobremesa (por certo, gran oferta de doces, ampla, variada e moi sedutora) un dos meus favoritos, un follado de crema e nata que está sensacional.

 

Práctica acorde coa redacción teórica. Pratos e sabores relativamente ‘limpos’ (no caso do meu, quizá sobraba unha tomatina excesivamente forte que roubaba protagonismo ao bacallau perfecto), cocción comedida dos produtos, procura de sabores e texturas nun contexto de armonía...
Como única nota discordante no modelo anterior, racións máis que xenerosas.

Por último, salientar que o prezo, tirando máis cara á liña da feitura do local que á proposta culinaria, é moi axustado. Pagamos 22€ cada un. O menú Discovery sae por 35€ por comensal.

Moi recomendable. Para volver.
Leo críticas na liña de que se trata dun local sobrevalorado, que a incomodidade e a decoración contrarrestan as posibles bondades da cociña.
Non podo estar de acordo en absoluto. Primeiro, porque a esencia vén definida no propio nome: ‘adega’, vas á Adega O Bebedeiro sabendo a onde vas. E, segundo, porque o conxunto local-cociña-prezo resulta total e absolutamente equilibrado.
Un espazo máis amplo, menos mesas, outra decoración, manteis de liño… son factores que repercutirían nunha inflación dos prezos que converterían ao Bebedeiro ‘nun máis’, sen identidade propia, con dificultades para atopar espazo propio en A Coruña.

Adega O Bebedeiro
r/ Ángel Rebollo 34
15002 A Coruña
Teléfono: 981 210 609
E-Electrónico
Web
GPS: 43.376554ºN  8.401423ºO
Localización en Mapas de Google

cociñando contos. a comida, en bagos

Despois dunha moi agradable mañá (Cociñando contos), a comida estaba pensada en Bagos (rúa Michelena 20, Pontevedra).

Bagos, en principio, é unha viñoteca. Pero, unha vez probado, hei dicir que vai moito máis alá, ata ocupar un espazo propio entre un dos modelos de local de restauración que está máis de moda.
Por suposto que serve viños, para todos os gustos, en copa ou botella, branco ou tinto, de dentro e de fóra, caros e máis asequibles, fríos e máis mornos, en barra ou nas mesas, vellos, novos e en idades intermedias…
Pero para dar sentido pleno ao placer do viño hai que complementalo cun bocado sólido; e, para que a proposta fose completa, a xente de Bagos tivo o acerto de contactar con Pablo Romero (Allo e Aceite) para que organizase a cociña.

Estamos ante a tendencia de moitos dos cociñeiros de máis ou menos sona que están a aplicar a súa sabedoría aos pequenos bocados, ás racións, ás tapas, a unha cociña menos encorsetada, disque para compartir, máis rápida, máis asequible (sostible), sen por todo o anterior perder os sinais de identidade.
(Neste senso, atentos a Platea Madrid, o proxecto que está a montar Pepe Solla xunto con cociñeiros da talla de Paco Roncero, Ramón Freixa e Marcos Morán).

 

Bagos ocupa un semisoto en plena rúa Michelena, a escasos metros da Peregrina.
Quizá para compensar a falta de luz natural o local vive da cor branca e dunha xenerosa iluminación indirecta. Resulta agradable e divertido. Nun único espazo conviven a barra, as mesas tradicionais e recunchos con mesas altas e taburetes. Destaca a mesa poligonal central, elevada, tipo barra, para 6-8 persoas.
O servizo é rápido, próximo e profesional.
A carta conta cos lugares comúns dunha viñoteca-tapería ao uso (as tostas –de cecina con pemento do Bierzo, de queixo de cabra con rúcola e noces…–, os embutidos e os queixos).
Ademais, a oferta propia: a celebrada tempura de lagostinos con maionesa de curry, as croquetas –de xamón ou de choco da ría–, o polbo con escuma de cachelos, as navallas con aire de ourizo, a hamburguesa de tenreira ecolóxica galega, etc.
Ademais, e fóra de carta, hoxe nos ofrecen unha pescada e un solombo.

  

Comemos con tres racións: os lagostinos (realmente magníficos), o cucurucho de piardas (máis que correcto, o bogón non deixa de ser bogón pero é moi fresco e o rebozado está moi logrado), e por fin as croquetas de chocos da ría, sen dúbida e a pesar dos éxitos anteriores, o bocado máis rico dos tres. Delicado, con moito contraste, saboroso, identificable
Todo cun pan de bola que axuda e un vaso de viño cada un.

 

Marca da casa –Pablo Romero– tamén son as sobremesas.
Tiramos pola Torrada con xeado de vainilla e a Mousse de chocolate con xeado de abelá pero perfectamente podería ter sido o Xeado de framboesa con escuma de queixo e crocante de améndoa ou os Amorodos con ruibarbo e xeado de iogur.
Calquera deles, na teoría, pero tamén na práctica, sobremesa digna dun bispo.

Pagamos 18€ cada un, prezo que nos pareceu xusto, equilibrado para as características do local e o que comimos.
Co meu particular baremo, é deses locais aos que temos que volver.

Viñoteca Bagos
R/ Michelena 20
36001 Pontevedra
Teléfono: 986 852 460
E-Electrónico
Web
GPS: 42.431188ºN  8.645203ºW
Localización en Mapas de Google

cociñando contos

Nesta ocasión, o paseo a Pontevedra tiña un obxectivo claro: a visita ao XV Salón do Libro Infantil e Xuvenil (salondolibro).

Unha gozada.
Baixo o título xenérico de Cociñando Contos, e durante case un mes (do 14 de marzo ao 5 de abril, no Pazo da Cultura e distribuídas por todo o casco de Pontevedra), unha manchea de actividades onde experimentar as infinitas maridaxes entre a cociña, os alimentos, a gastronomía… e o libro infantil e xuvenil.
Un intento máis –nunca serán suficientes– de estimular o gusto pola lectura entre os cativos (e non tan cativos).

   

Cine, música, obradoiros, contacontos, artes plásticas, xogos, exposicións, teatro, espectáculos de rúa, talleres…

Algúns exemplos.
Venres 4 de abril, 17.30h. Obradoiro: Cociña extraterrestre, a cargo da editorial Pata de Peixe. Para un público familiar e centrado en rapaces de 5 a 10 anos. Elaboración de diferentes receitas relacionadas co libro Coidado Extraterrestres, cociñando sobremesas con cousas verdes.
Venres 21 de marzo, 18h. Obradoiro: Que se coce nos pucheiros?, a cargo de Pepe Solla. Para un público familiar. Da man de Pepe Solla descubriremos os segredos que agochan os pucheiros.

Almorzos ilustrados: durante todo o tempo de duración do salón, nos locais da rúa Real, manteis ilustrados co gallo do salón. Arcimboldos: roteiro de escaparates saborosos; oito artistas plásticos decoran outros tantos escaparates de establecementos de alimentación inspirándose na obra de G. Arcimboldo.

Quedáronme os ollos na actividade Fotografía a túa novela, do venres 4 e sábado 5 de abril, entre 18 e 20h.; taller para crear un cómic a partir dunha historia e a base de fotografías.

Claro que, falando de fotografía, nada máis fotoxénico que o café dos artistas, un recuncho no que fotografarse tomando un café a carón dos grandes da literatura infanto-xuvenil galega. Agustín Fernández Paz, Neira Vilas, Paco Martín, Marilar Aleixandre, Bernardino Graña…

  

 

Por certo, unha oportunidade óptima para visitar, tamén, ao continente, o edificio, da autoría de César Portela, con recunchos dotados dunha plasticidade espectacular.

     
 

En fin. Demasiadas emocións xuntas. Estendinme un pouco máis da conta.
A comida, en Bagos, terá que quedar para mañá.